'หลุมดำ' เป็นเนื้อที่, ที่เคยมีเป็นหลักของดาวขนาดใหญ่, นิวเคลียสที่อยู่เพิ่มเติมวัสดุจาก 2.5 มวลดวงอาทิตย์ และผู้ที่อยู่ในขั้นตอนสุดท้ายของวิวัฒนาการของดาวที่หายไปของเขาต่อสู้กับแรงโน้มถ่วง, ผลผลิตของการล่มสลาย และถูกบีบขึ้นแม้กว่าวัสดุของดาวนิวตรอน. ฟิลด์ความโน้มถ่วงจะแข็งแรง, ดังนั้น ความเร็วหนีใกล้เกินความเร็วของแสง. ซึ่งมีผลว่าไม่มีอะไร, แสงไม่ได้, ไม่สามารถหนีออกจากแรงโน้มถ่วงของหลุมดำ, ดังนั้นคำว่า 'ดำ'. ระยะหลุมดำ (หลุมดำ) ไม่กล่าวถึงในหลุมในแง่ปกติ (หลุม), แต่ ในเขตพื้นที่, ที่ไม่สามารถกลับ.

1 ความคิดเห็น

1. โครโมไดนามิก กล่าวว่า:

   16/01/2558 เวลา 07.00 น:14

   ไอน์สไตพูดคุยเกี่ยวกับความแปลกประหลาดเอกลักษณ์, คณิตศาสตร์และการทดลองไม่มีเอก. เอกไม่ได้น่าจะเป็นช่วง, คือไม่มีสถานะ spatiotemporal. วิธีการที่ทันสมัยและหลุมดำและเวลาก่อนบิ๊กแบงพูดถึงความเลวเลว [ความดันเสื่อมดังนั้น]อนุภาค. The Big Bang-อนุภาคและหลุมดำประกอบด้วยไม่ใช่ฮาร์โมนิแนบแน่น chromodynamics, และพวกมันก็ผิดปกติ กล่าวคือ พวกมันมีอยู่ได้เพียงเพราะมีพลังงานสะสมมหาศาลเท่านั้น, และ 'พยายาม' ให้กลับสู่ภาวะปกติ, กับบิ๊กแบงระเบิดในสัญญาซื้อขายล่วงหน้า chromodynamika ความสามัคคีมากขึ้น [ตัวอย่าง. อนุภาค] และหลุมดำในหลักสูตรของศตวรรษที่ผ่านมา, ช้ามากแต่สูญเสียพลังงานในรูปของอนุภาคอย่างต่อเนื่องเนื่องจากเอนโทรปี. ความสมดุลของความเร็วแสงใช้กับอนุภาคทั้งหมด. ความสมดุลของความเร็วแสงเป็นกฎในฟิสิกส์ที่บังคับให้ทุกอนุภาคเคลื่อนที่ตลอดเวลาและมั่นคง, ด้วยความเร็วแสง, มันแค่แบ่งมันออกเป็นการเคลื่อนไหวภายนอกและความเร็วภายในของเวลาการรับรู้และสัมพันธ์กัน. พูดง่ายๆ ก็คือ โฟตอนใช้สมดุลของความเร็วแสงในการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า, ขณะที่อยู่ข้างในนั้นจะถูกแช่แข็งโดยสมบูรณ์ตราบเท่าที่ความเร็วภายในของเวลาการรับรู้และสัมพัทธภาพสัมพันธ์กัน. ในทางตรงกันข้าม อนุภาคอื่นๆ ทั้งหมดสามารถเข้าใกล้ได้มากที่สุดแต่ไม่เคยไปถึงความเร็วสัมบูรณ์ของแสง, เนื่องจากพวกมันมีพลังการรับรู้เชิงสัมพัทธภาพสูงกว่า นั่นคือพวกมันสัมผัสกับเหตุการณ์รอบตัวในเชิงวิเคราะห์มากกว่าโฟตอนที่แช่แข็งการรับรู้ภายใน ด้านในของหลุมดำห้ามไม่ให้มีความสมดุลของเวลาภายใน-ภายนอกอื่นใดนอกจากโฟตอน. ดังนั้นภายในหลุมดำจึงไม่มีอนุภาคใดๆ เลย ยกเว้นอนุภาคพื้นฐานเพียงอนุภาคเดียว. เช่นเดียวกับอนุภาคพื้นฐานทั้งหมด. ภายในพวกมันห้ามไม่ให้มีความสมดุลของเวลาภายใน-ภายนอกนอกเหนือจากโฟตอน. สิ่งที่ทำได้ก็แค่รอบๆ หลุมดำ ที่เรียกว่าเฮดรูม-[ขอบของความผันผวนที่รุนแรง] เพื่อหมุนโฟตอนที่มีศักยภาพและทางกายภาพ ความสมดุลของเวลาภายนอกและภายในยังเกี่ยวข้องกับสุญญากาศด้วย พื้นที่ว่างก็ไม่ว่างเปล่า, แต่พื้นที่เต็มไปด้วยการแกว่งของโครโมไดนามิก,สิ่งที่ได้รับการพิสูจน์ทางคณิตศาสตร์และเชิงทดลองแล้ว พื้นที่ว่างได้รับผลกระทบจากการมีหรือไม่มีสสาร พื้นที่ว่างมีแนวโน้มที่จะระเบิดเมื่อไม่มีสสาร,ในขณะที่การมีอยู่ของสสารลดลง. สิ่งนี้เกิดขึ้นเนื่องจากผลกระทบของทุ่งสสารต่อการไหลของเวลานั่นเอง พื้นที่และเวลาเชื่อมโยงถึงกัน, ดังนั้นผลกระทบของสสารหรือการไม่มีอยู่ของสสารจึงส่งผลโดยตรงต่อพื้นที่ว่างซึ่งเป็นกาล-อวกาศด้วย ในยุคเก่าของจักรวาล, ดวงดาวทุกดวงจะถูกเผาไหม้ไปตามแหล่งอาหารของมัน,และสสารก็จะรวมตัวกันเป็นหลุมดำและการแผ่รังสีทีละน้อย หลุมดำจะค่อยๆ ระเหยออกไปในรังสีฮอว์กินหลังจากผ่านไปหลายล้านปี จักรวาลขยายตัวอย่างต่อเนื่อง และอุณหภูมิเฉลี่ยก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง เมื่อจักรวาล-เวลาสิ้นอายุขัยก็จะขยายตัวออกไปมาก,โดยจะมีเพียงโฟตอนที่มีความยาวคลื่นยาวมากเท่านั้น, เนื่องจากไม่มีอนุภาคอื่นใดที่สามารถดำรงอยู่ได้ในระดับพลังงานต่ำเช่นนั้น เมื่อจักรวาลขยายตัวมากขึ้น, อุณหภูมิเฉลี่ยจะถึงขีดจำกัดเสียงรบกวนสัมบูรณ์. ไม่มีอุณหภูมิเป็นศูนย์สัมบูรณ์, เพราะความไม่แน่นอนของไฮเซนเบิร์กห้ามไว้, บางสิ่งบางอย่างที่รู้จักจากการทดลอง เมื่อจักรวาลทั้งหมดกระจายออกไปในระดับเสียง, โฟตอนใดๆ ก็ตามที่มีอยู่จะถูกเสียงปกคลุม และจะเกิดบิ๊กแบงครั้งใหม่ทันที บิ๊กแบงใหม่จะเกิดขึ้นเมื่อจักรวาลสิ้นสลายเพราะเสียงระดับต่ำสัมบูรณ์ในยุคจักรวาลนั้น, มันถูกระบุด้วยความเร็วสูงสุดที่เป็นไปได้ของเวลาประสบการณ์. นั่นคือความสมดุลของอวกาศ/เวลาจะพังทลายลงพร้อมกับน้ำหนักทั้งหมดที่มอบให้กับด้านข้างของเวลาเนื่องจากไม่มีสสาร [สสารทำให้เวลาเดินช้าลง]. สถานะของเสียงแพลงค์ที่ต่ำที่สุดที่เป็นไปได้, นำไปสู่บิ๊กแบงอีกอันหนึ่งโดยตรง.

   

   

   ตอบ