สุนัขมีพัฒนาการด้านการรับกลิ่นอย่างมาก โดยมีตัวรับกลิ่นมากถึง 300 ล้านตัว (มนุษย์มีประมาณ 5 ล้านคน). ขอบคุณเธอ, พวกเขาสามารถระบุองค์ประกอบแต่ละส่วนของกลิ่นได้, เพื่อตามรอยกลิ่น, เพื่อค้นหาวัตถุหรือผู้คนใต้ดิน, หรือใต้หิมะ - แม้แต่ใต้น้ำ.

และเป็นไปได้อย่างไรที่สุนัขสามารถตรวจจับวัตถุใต้น้ำได้; กลิ่นเล็กๆ น้อยๆ เล็ดลอดออกมาจากน้ำสู่อากาศ ซึ่งเรียกว่าโมเลกุลกลิ่นก๊าซ, ซึ่งไปถึงพื้นผิว. ในน้ำนิ่ง, กลิ่นก็เข้มข้นจุดเดียว. สุนัขไม่สามารถมองเห็นในน้ำ แต่เหนือพื้นผิวน้ำจะตรวจจับความเข้มข้นของกลิ่นได้, ซึ่งสูงขึ้นไป.