วันที่ 11 กรกฎาคม 2568 ที่หาดเอปาโนมี ใกล้เมืองเทสซาโลนิกิ, วันแห่งการฝึกอบรมกลายเป็นปฏิบัติการช่วยเหลือ. นักเล่นว่าวชาวกรีก Anastasis Garipis และแชมป์วิงฟอยล์ชาวสเปน Iset Segura มองเห็นชายชาวฮังการีและลูกสาววัย 10 ขวบของเขาถูกกระแสน้ำพัดพาออกไปในทะเล, ตั้งแต่พวกเขาเริ่มต้นจากสันทรายที่อันตรายฉาวโฉ่.

การิปิสเป็นคนแรกที่เข้าถึงนักว่ายน้ำทั้งสองที่ตกอยู่ในอันตรายได้. พระองค์ทรงมอบกระดานให้พวกเขาลอยได้, ก่อนที่จะถูก Iset Segura ตามมาอีกประมาณยี่สิบนาทีต่อมา, ซึ่งให้ยืมอุปกรณ์ด้วย. นักกีฬาทั้งสองคนอยู่กับตนเกือบ 45 นาที, จนกระทั่งเรือกู้ภัยมาถึง. ในที่สุดพ่อและลูกสาวก็กลับมาถึงชายหาดได้อย่างปลอดภัย.

ความสงบและความกล้าหาญของพวกเขาได้รับการยกย่องไปไกลเกินกว่ากรีซ. ไม่กี่เดือนต่อมา, Anastasis Garipis และ Iset Segoura ได้รับรางวัลเหรียญทองเกียรติยศจากประธานาธิบดีฮังการี, ความแตกต่างอันโดดเด่นที่ตอบแทนการกระทำอันกล้าหาญของพวกเขา.